το δάκρυ..
Μια ακόμη ηλιόλουστη μέρα άρχιζε να αργοσβηνει σιγά σιγά και η μελαμψή νεαρή κοπέλα παιδευοταν για ακόμη μια φορά στην καθημερινή της ασχολία, καθώς βοηθούσε τον μεγάλο της αδερφό να μαζέψει τα δίχτυα.. Έβαζε όλη της τη δύναμη, μη θέλοντας να δείξει ίχνος αδυναμίας μπροστά στον Μιλτιάδη, μιας κ ήταν το "ισχυρό" φύλο σε αντίθεση με εκείνη.. Ήταν τρομερά εγωιστρια μα και δυναμικός χαρακτήρας, που φάνταζε με σκληροτραχηλη και απότομη γυναίκα. Αυτή ήταν όμως η αδικοσχηματισμενη γνώμη όλων όσων την γνώριζαν εξ' αποστάσεως. Η Μαρία, εκτός από το να βοηθά τον Μιλτιάδη να μαζεύει και να ξεμπερδευει κάθε μέρα τα δίχτυα, πρόσεχε συγχρόνως και ενα μικρό κοριτσάκι που είχε ιδιαίτερες ανάγκες.. η Στελιτσα, ήταν ένα μικρό κοριτσάκι 5 1/2 ετών, με σοβαρό πρόβλημα όρασης εκ γενετής. Σε καθημερινή βάση η Μαρία πήγαινε και την φροντιζε, δίνοντας της βοήθεια για τα βασικά μα και μεγάλη ψυχολογική υποστήριξη. Η μητέρα της, δασκάλα στο δημοτικό σχολείο του διπλανού χωριού, δούλευε τα πρωινά...