αυτό το βλέμμα..

Έχει συνηθίσει πια, μετά από τόσο καιρό, να τον βλέπει, να τον ακούει, να συνυπάρχει μαζί του, κανοντας τάχα πως δεν την αγγίζει πλέον η μοναδική αύρα του, που κάποτε την είχε αποτρελανει.. 

Μια ανοιξιάτικη, ηλιόλουστη μέρα του Μαρτίου, βγαίνοντας από την είσοδο της πολυκατοικίας της, περπατώντας αμέριμνα, ταξιδεύοντας στο κενό, απολαμβάνοντας τον ήλιο κ τον φρέσκο αέρα, ξαφνικά ένας αρρενωπός, ψηλός άνδρας, την σκουντησε στο πέρασμα του.. Πριν καλά προλάβει να καταλάβει τι έγινε, ο άνδρας απολογείται για το ατυχές συμβάν κ πιάνει ασυναίσθητα το χέρι της, με μια ίσως "σκόπιμη" αφέλεια.. 

Κ εκεί ήταν η μαγική στιγμή που τα βλέμματα ενώθηκαν για 1η κ μοναδικη φορά.. Ήταν σαν να πάγωσε όλη η πλάση.. λες κ χάθηκαν όλοι γύρω τους.. θαρρείς κ ήταν μοναχοι τους στον κόσμο αυτό.. δεν υπήρχε πιο όμορφο βλέμμα για αυτήν.. δεν είχε γνωρίσει πιο γλυκο κ ζεστό βλέμμα άλλοτε.. 

Εκείνος πάλι, κύριος.. να ζητά κ να ξαναζητα συγνώμη.. μάταια προσπαθώντας να ξεκολλήσει τα μάτια του από το πανέμορφο πρόσωπο της, από τα καταγάλανα μάτια της.. από τα ξανθά μακριά μαλλιά που ανέμιζαν και με χάρη έκρυβαν για λίγο αυτήν την πανδαισία ομορφιάς.. 

Σε λιγότερο από μία εβδομάδα είχαν δημιουργήσει τόσο όμορφη επικοινωνία μεταξύ τους, που άνετα νόμιζε κανείς, ότι δεν θα μπορέσει να μπει τίποτα ανάμεσα τους. Μα η μοίρα είχε δυστυχώς αλλά σχέδια για αυτους.. 

Μια συνηθισμένη, κατά τα άλλα, μέρα η γλυκιά ξανθιά κοπέλα έμαθε ότι ο καλός της ήταν χρόνια σε σοβαρή σχέση κ μάλιστα είχε κ απογόνους.. Η καρδιά της πονεσε.. Πικραθηκε βαθιά.. μα γιατί να της το κρύψει?? Γιατί να "βιάσει" έτσι τα συναισθήματα της? Γιατί να της επιτρέψει να τον ερωτευτεί τόσο βαθιά??

Δεν απάντησε ποτέ ξανά σε τηλεφώνημα του.. αφέθηκε στον εγωισμό της, να αναλάβει εκείνος, τώρα, δράση για λόγου της. Έσκισε ότι έγγραφο αναμνηστικό είχε από αυτόν, απέρριψε κάθε κίνηση ενδιαφέροντος από τον άνδρα που κάποτε έκλεψε την καρδιά κ το μυαλό της.. Απαγόρεψε ρητά σε κάθε συναίσθημα αγάπης να τολμήσει να εκφραστεί, πόσο μάλλον μπροστά στο υπέροχο βλέμμα του.. Πάγωσε τη σκέψη κ οτιδήποτε άλλοτε όμορφο έβγαινε από την καρδιά της.. Σκλήρυνε τόσο πολύ, θαρρείς πως δεν θα ήταν ποτέ ξανά ικανή να αγαπήσει κανέναν...