Το πορφυρό εκείνο χρώμα

Το πορφυρο εκείνο χρώμα να μισοφαίνεται πίσω από τα γυμνά κορμιά μας.

Σαν πέπλο σκεπάζει την ηδονή που νιώθω όταν σε κοιτώ.. 

Σαν χειροπέδες δένει τα χέρια μου, αυτά τα χέρια που απεγνωσμένα θέλουν να νιώσουν το άγγιγμα σου..

Έτσι βίαια και δίχως δισταγμό τολμά και με φιμώνει..

Ούτε λέξη μην τολμήσω και ξεστομίσω για σένα..

Απαγορεύεται να εκφράσω ότι ακριβό νιώθω για σένα.

Με θέλει να σιγοσβήνω αποκαρδιωμένη μακριά σου.. 

Απορώ.. 

Αυτός ο επίγειος βίος μου πρέπει; 

Η καρδιά μου ανήκει σε εσένα, μα έχει αποκλειστεί καθέ δίοδος επικοινωνίας μεταξύ μας..

Δώσε μου μία λύση.. 

Λύτρωσε με σε εκλιπαρώ... 

Δώσε μου το φιλί της ζωής..

Αργοπεθαίνω..

Χάνομαι...