σαν να σε ξέρω από παλιά..

Στο βαθύ των γαλάζιων ματιών της 

χάθηκε το βλέμμα του

που όμοιο του ποτέ άλλοτε δεν είχε ξανασυναντήσει.

Ένιωθε σαν να γινότανε ξανά παιδί..

Ένα παιδί, που με την αθώα του ψυχή έβλεπε τον κόσμο με τα δικά της ομορφα μάτια.. 

Έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο.. δίχως πόνο, αρρώστιες, πολέμους, θανάτους..

Έναν κόσμο πλημμυρισμένο από  καλοπροαίρετους ανθρωπους, χαμογελαστούς, καλοσυνάτους, γεμάτους αγάπη. 

Εκεί, μέσα σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο συναντηθήκανε, κοιταχτηκανε, αγαπήθηκανε..

Την ήξερε υπερβολικά λίγο, για την ακρίβεια, μόλις την είχε πρωτοδει μπροστά του.. κι όμως, ήταν λες κ γνώριζε αυτήν την κοπέλα με τα μακριά, καστανοξανθα μαλλιά κ τα γαλαζοπράσινα μάτια υπερβολικά καλά...

Έκανε ασυναίσθητα κίνηση του χεριού να την χαιδεψει απαλά στον καρπό, μα η κοπέλα οπισθοχώρησε 2 βήματα κ το βλέμμα της αγριεψε με μιας την όψη της.. 

Της θύμισε κάποια τραγική φιγούρα που πέρασε από τη ζωή της και την στιγμάτισε τόσο βαθιά όσο βάθος είχαν τα γαλάζια μάτια της..  εκείνος πάλι, ξαφνιάστηκε και για μια στιγμή, πάγωσε.. είναι απροσδόκητα δύσκολο να θέλεις να αγγίξεις τον άλλον και να φοβάσαι να εκφραστείς ταυτόχρονα.. 

Πώς να δικαιολογηθεί τώρα ο δόλιος? Κοκκίνισε, ζοριστηκε ολόκληρος. Έκανε κ εκείνος 2 βήματα πίσω, χαμήλωσε το κεφάλι και ίσα που ψέλλισε ένα ταπεινό "συγνώμη".. Ξαφνικά άρχισαν να κατευνάζουν τα πνευματα και η κοπέλα αμήχανη πλέον και η ίδια, δεχτηκε την συγνώμη του και ξεκίνησε να προσπεράσει.. 

Κάνοντας δειλά βήματα, απομακρύνοντας από τον νεαρό, τότε εκείνος φώναξε ξαφνικά: "Στάσου!" .. Σταμάτησε κ γύρισε την πλάτη της.. έμεινε έκπληκτη από τη θέα ενός λουλουδιού που περίμενε καρτερικά να το αγγίξει το βελούδινο χέρι της.. "Αυτό είναι για εσένα!", είπε με τρεμάμενη φωνή, απλώνοντας το χέρι του προς το μέρος της. Φανερά συγκινημένη, δέχτηκε το ζωηρα χρωματισμένο άνθος κ του έσκασε δειλά ένα γλυκό φιλί στο μάγουλο.. 

Από το πουθενα σχεδόν φύτρωσε ένας έρωτας άπειρα δυνατός και φλογερός, όπως οι σπίθες της φωτιάς, όπως ολάκερη η φωτιά!!