Το καραμελοσπιτο..

Στο κέντρο ενός καταπράσινου δάσους βρισκόταν θαμμένο ένα όμορφα διακοσμημένο σπιτάκι, θαρρείς και ήταν βγαλμένο από τα παραμύθια..  Άνετα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει καραμελοσπιτο.. μιας που τα κεραμίδια του ήταν φτιαγμένα από σοκολατένια κουφετάκια, τα παραθυρόφυλλα του από καραμελενιες λιχουδιές και η πόρτα του από ένα τεράστιο σοκολατένιο μπισκότο.. Στην αυλή του υπήρχαν θάμνοι από ζελεδενιες πανδαισίες και λουλούδια που είχαν για άνθη τους λουκουμάδες, άλλους με μέλι, άλλους με λιωμένη σοκολάτα και άλλους με παγωμένο παγωτό.. το γρασίδι δε, ήταν γεμάτο από ζάχαρη άχνη, χρωματισμένη σε ζωηρό πράσινο χρώμα. Από την καμινάδα του τζακιού έβγαιναν αντί για καπνοί, μπουρμπουλήθρες από ζαχαρόνερο, οι οποίες όταν έσπαγαν μέλωναν τους πάντες και τα πάντα γύρω τους.. 

Στο σπιτάκι αυτό ζούσε μια γριούλα μάγισσα, αρκετά κοντούλα, με καμπουρίτσα και γαμτσή μύτη. Μάζευε ολημερίς βότανα από τον κήπο της και με αστείρευτο μεράκι τα έβαζε όλα στο καζάνι που σιγοέβραζε, ψιθυρίζοντας κάθε τόσο λέξεις μαγικές, κάνοντας ξόρκια που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι κατάφερνε να κάνει η μικροκαμωμένη γριούλα.. 

Μια συνηθισμένη μέρα βρέθηκε στο κατώφλι του καραμελόσπιτου ένας μικρός νάνος, που τον έλεγαν Ρεβυθούλη.. Καθώς έκανε τη βόλτα του στο δάσος να μαζέψει μανιτάρια για το φαγητό, έχασε το δρόμο για το γυρισμό στο σπίτι.. έτσι ξεκίνησε να περπατά και να περπατά όλο κ πιο βαθιά μέσα στο δάσος, ώσπου βρέθηκε να χαζεύει από το παράθυρο την κοντούλα μάγισσα που ετοίμαζε άλλο ένα μαγικό φίλτρο. Την κοίταζε με ιδιαίτερη προσοχή και προσπαθούσε να κρύβεται ταυτόχρονα για να μην τον δει η μάγισσα. 

Η μάγισσα σε κάποια στιγμή θυμήθηκε ότι της έλειπε ένα βότανο που χωρίς αυτό, το φίλτρο θα ήταν ανίσχυρο.. έτσι φόρεσε τα παλιά της παπούτσια, κούμπωσε και τη ρόμπα της και βγήκε από το καραμελόσπιτο, να πάει στο δάσος για να το βρει. Ο Ρεβυθούλης χωρίς να το πολύ σκεφτεί έτρεξε και τρύπωσε μέσα στο σπίτι χαζεύοντας την κατσαρόλα που έβραζε, μιας που η μυρωδιά ήταν απίστευτα ελκυστική για τη μύτη του μα και για την κοιλιά του.. βλέπετε είχε αρχίσει να πεινάει πολύ.. 

Με την μακριά κουτάλα που είχε η μάγισσα και ανακάτευε τη μαγική σούπα, σκέφτηκε να δοκιμάσει.. Έλα όμως που δεν την έφτανε καλά, λόγω του λιγοστού ύψους του.. και τσουπ! πηδούσε ολοένα και πιο ψηλά.. μέχρι που ακούστηκαν τα βαριά βήματα της γριάς μάγισσας.. γρήγορα έτρεξε να βρει γωνιά να κρυφτεί.. έκανε σβούρες γύρω γύρω μέχρι που σκέφτηκε να μπει στην καπνοδόχο του τζακιού. 

Μπαίνοντας η μάγισσα σαν να έπιασε τη μυρωδιά του Ρεβυθούλη και άρχισε να ψάχνει αλαφιασμένη όλο το σπίτι.. έψαχνε και έψαχνε μα δεν μπορούσε να βρει τί μύριζε τόσο ωραία. Ακούστηκαν τα λόγια της.. "βγες γλυκό μου καραμελάκι από τη φωλιά σου.. θέλω να σε βάλω στη ζεστή σουπίτσα μου.. έλα, μην φοβάσαι.." Σαν άκουσε ο Ρεβυθούλης αυτά τα λόγια της μάγισσας, τρόμαξε πάρα πολύ και άρχισε να σκαρφαλώνει προσεκτικά και σχεδόν αθόρυβα την καπνοδόχο.. Όταν κατάφερε τελικά να φτάσει στην κορυφή του σπιτιού, ξαφνικά μια μπουρμπουλήθρα εγκλώβισε μέσα της τον μικρό νάνο και τον πήγε ψηλά στον ουρανό, μακριά από την κακιά μάγισσα.. 

Και έτσι ο μικρός Ρεβυθούλης κατάφερε να βρει το σπιτάκι του και η γριά μάγισσα συνέχιζε να μαγειρεύει την μαγική της σούπα, στο καραμελένιο σπίτι της.